آغادوست

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : مشاهیر زنان ایرانی و پارسی گوی

پیش از 962 ق، فاطمه خاتون متخلص به دوستى از زنان شاعر و ادیب. وى دختر درویش قیام سبزوارى بود. آغادوست در ادبیات و علم عروض وقوف و بصیرت كافى داشت و داراى طبعى سرشار بود. تذكره‏ها از او به نامهاى آقادوست و آغنه دوست نیز یاد كرده‏اند. اشعار زیر از اوست: هر كجا آن مه به آن زلف پریشان بگذرد هر كه كفر زلف او بیند ز ایمان بگذرد اى محبان بوالعجب دردیست درد عاشقى هر كه دامن گیرد این دردش ز درمان بگذرد هر كه عاشق شد از او دیگر سر و سامان مجوى زانكه عاشق ترك سر گوید ز سامان بگذرد در فراقش «دوستى» گوید چو ابر نوبهار گریه‏ى زارش چو بیند ابر گریان بگذرد ز آشنایى تو عاقبت جدایى بود فغان كه با تو مرا این چه آشنایى بود